وداع دانشگاهی

امشب با همکاران دانشگاهی شامی داشتیم و گپی دیرپا تا پاسی از شب برای وداع با پروفسور نعیم بدیعی که بر گردن دانش ارتباطات کشور حق دارد و این ماه بازنشست شد.
من این افتخار را داشتم که در دوران تحصیلات دانشگاهی در هر دو مقطع فوق لیسانس و دکترا از راهنمائی پروفسور نعیم بدیعی برخوردار باشم.
گپ زدیم از خاطرات مشترک گفتیم و خندیدم و راستش دلم گرفت وقتی پشت چراغ قرمز میرداماد از ماشین پیاده شدم و به دکتر زل زدم تا چراغ سبز شود.... دوباره نزدیک شدم و گفتم استاد فراموشتان نمی کنم.
و فقط لبخند....... کانتر چراغ قرمز نگذاشت دکتر بییشتر از هشت ثانیه در برابر چشمان من بماند. چراغ سبز شد. دکتر دست تکان داد و پیچید طرف ونک و من در تاریکی شب راه افتادم طرف خانه؛ پیاده رو بی پیاده؛ خلوت؛ با سیگار ی روشن روی سنگفرش خاطره ها.