زبان خبر
خبر ظاهرا باید روایت رویدادها باشد؛ اما آنچه در عمل رخ می دهد این است که هم خود انتخاب رویدادها به یک گفتمان تبدیل می شود و هم ارائه رویدادها غالبا با استفاده از زبان های ثابت صورت می گیرد. این گفتمان ها و زبان ها به مثابه نحوه روایت به ما یادآور می شوند که واقعیت خودش زبان باز نمی کندو حتی حرف زدن درباره واقعیت هم آنرا وارد یک گفتمان می کند. مثلا درخت را به عنوان یک واقعیت در نظر بگیرید و ببینید که در هر کدام از این فضاها قرار بگیرد معنی متفاوتی به خود می گیرد: زیبائی شناسی؛ گیاه شناسی؛ اقتصاد؛ جنبش سبزها (مقالات زیست محیطی؛
امادر مورد زبان خبرها مثلا استفاده از زبان عاطفی یا emotive یکی از روش های رایج در ارائه اخبار است. در زبان عاطفی بیش از آنکه پیام مطرح باشد؛ پیام دهنده مطرح است.
زبان مبارزه طلبانه یا rhetoric هم یکی از زبان های رایج دیگر در ارائه اخبار است در زبان مبارزه طلبانه، طبقه بندی هایی چون سیاه - سفید، تند رو - محافظه کار و غیره به چشم می خورد
زبان اصطلاحی گونه دیگری است که در ارائه خبرها مورد استفاده قرار می گیرد. مثلا استفاده از اصطلاحاتی مثل اکثریت خاموش؛ جنگ نفتکش ها؛ جنگ تجاری و .....