وب‌سایت روابط‌عمومی الکترونیک:
تولد جامعه گفتمانی

راه‌اندازی وب سایت تخصصی روابط عمومی الکترونیک یک کار بزرگ است، احترام برانگیز با آینده‌ای پربار.
تیمی که این وب سایت را به راه انداخته، خواسته و ناخواسته هسته یک جامعه گفتمانی را شکل داده که خود را در آینده بیشتر نشان خواهد داد. در جوامع گفتمانی وب، تخصص‌های همگن و مرتبط در کنار هم و در رابطه‌ای افقی و مبتنی بر ادبیات قابل فهم برای طرفین قرار می‌گیرند و در واقع يك نوع نظام ويژه نشانه‌شناسانه و معناشناسانه در آنها غلبه و تمرکز می‌يابد، که برداشت‌ها و مصرف مخاطبان تخصصی را آسان می‌سازد و آنها را در مسیر کسب بسته‌های مفيد کاربردی، از وبگردی‌های فروان نجات می دهد.
از طرف دیگر ایتم‌های وب سایت تخصصی روابط عمومی‌الکترونیک هم به گونه‌ای طراحی شده که به جای ارتباطات انتقالی - که مخاطب در آن به گونه‌ای انفعالی صرفا يک دريافت کننده محض اطلاعات است و به مشارکت در فرايند ارتباط کشانده نمی‌شود - به ارتباطات آئينی نزدیک‌تر است. مخاطب، در این نوع از ارتباطات، خود ارتباط را تجربه کرده و به حسی از ارتباطات اجتماعی می‌رسد و معيار موفقيت در ارتباطات آئينی، جز تجربه کردن خود ارتباط که بیانگر حس اجتماعی بودن و دو سويه گی بودن است، چیز دیگری نیست. این حرف به ویژه هنگامی بیشتر معنا خواهد يافت که وبلاگ‌های تخصصی این وب سایت با همین وضعیت فعلی افزایش یابند و ارتباط افقی بسياری با بسياری ديگر از همين کانال برقرار شود، آنگاه يک هم‌افزائی علمی هم به وقوع خواهد پيوست.
به نظر من اگر چه بر اين نوع از وب سايت‌ها جنبه رفرنسی غلبه دارد، اما به خاطر وجود وبلاگ‌هائی که در وب سایت تخصصی روابط عمومی‌الکترونیک مستقر شده، نوعی روزنامه‌نگاری انلاين نوين هم شکل می‌گيرد، چرا که آنلاين‌های حاضر در اين وب سايت، از تجربه‌ها ی خود به هم خبر مي‌دهند و به لينک‌هاي مفيدی هم آدرس می‌دهند که در جستجوی‌های تخصصی آنها را يافته‌اند
من حدس می‌زنم اگر قبیله روابط عمومی به گونه‌ای فعال وارد این وب سایت شود – که نشانه‌هایش از همین الان پیداست - وب سایت تخصصی روابط عمومی‌الکترونیک به تدریج با نوع زیرمقوله‌هائی که انتخاب کرده، میزبان تیره‌های دیگر حوزه ارتباطات هم خواهد شد.
من فکر می‌کنم همه اهالی ارتباطات، دیر یا زود باید درباره این وب سایت شروع به گمانه‌زنی کنند، ارزیابی‌های دقيق‌تر و عینی‌تری از آن ارائه دهند، گوشه‌ای از آنرا به خود اختصاص دهند، یا به ان کمک محتوائی کنند و در کل از سوارشدن به این قطار باز نمانند. اگر دست‌اندرکاران این وب سایت پایداری به خرج دهند، حتی شاید بعدا نشود در آن جای خالی پیدا کرد. من به سهم خودم دوباره به‌این وب سایت خواهم پرداخت.